steeds meer erkend hoe belangrijk het is om patiënten en het publiek te betrekken bij het verbeteren van zorg. Toch blijkt het lastig om deze betrokkenheid echt goed van de grond te krijgen en patiënten als partner te zien. In mijn onderzoek heb ik gezien dat bij het ontwikkelen van zorgpaden, de stappen die patiënten doorlopen tijdens hun zorgproces, het moeilijk was om hun stem écht te laten meetellen. Uit onderzoek blijkt dat zorgprofessionals en managers vaak uiteenlopende ideeën hebben over de rol van patiënten in dit proces. In deze blog leggen we uit waarom dit zo is en hoe dit verbeterd kan worden.
In mijn onderzoek identificeerden wij vier “discoursen” (manieren van denken en praten) die laten zien hoe zorgprofessionals en managers naar patiëntparticipatie in zorgpadontwikkeling kijken:
Deze verschillende discoursen laten zien waarom patiëntparticipatie vaak oppervlakkig blijft of wordt uitgesteld. In veel gevallen worden bepaalde vaardigheden van patiënten verwacht, zoals abstract denken en goede communicatievaardigheden, wat de deelname van minder “gekwalificeerde” patiënten kan beperken. Dit leidt tot een gebrek aan representativiteit en belemmert een brede patiëntparticipatie.
Om patiëntparticipatie te verbeteren, is het essentieel om een veilige en inclusieve omgeving te creëren waarin alle patiënten, ongeacht hun achtergrond of vaardigheden, zich gehoord voelen. Dit kan door:
Door deze obstakels aan te pakken, kunnen zorgpaden ontstaan die beter aansluiten bij de behoeften en ervaringen van patiënten.
Echte patiëntparticipatie met patiënt als partner vraagt tijd, inspanning en wederzijds respect. Door deze uitdagingen aan te pakken, kunnen zorgpaden ontstaan die beter aansluiten bij de behoeften en ervaringen van de mensen waar het om draait.
Hoe zou jij in jouw eigen werkpraktijk een veiligere en inclusievere omgeving kunnen creëren waarin de stem van alle patiënten – ongeacht hun achtergrond of vaardigheden – echt gehoord wordt? Benieuwd naar je reactie.